 |
σχόλιο του
Νίκου Χατζηνικολάου
|
Όταν πριν από λίγες μέρες υποδέχθηκα με θερμά σχόλια τον διορισμό του καθηγητή Μπαμπινιώτη ως υπουργού Παιδείας δεν θυμήθηκα τη σοφή αυτη ρήση. Την επανέφερε στη μνήμη μου η χθεσινή απόφασή του να ακυρώσει το νόμο για την ανώτερη και ανωτάτη εκπαίδευση, χάριν των συμφερόντων της καθηγητικής συντεχνίας στην οποία και ο ίδιος ανήκει...
Και μιλούμε για ένα νόμο που ψηφίστηκε με ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και που απέσπασε εξαιρετικά θετικά σχόλια απο τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων. Ο καθηγητής Μπαμπινιώτης είναι αναμφίβολα ένας σημαντικός άνθρωπος, με μεγάλη προσφορά στα εκπαιδευτικά μας πράγματα. Χθες, όμως, υπέπεσε κατά τη γνώμη μου σε μείζον πολιτικό ολίσθημα. Για να ικανοποιήσει τους ολίγους, πήγε απέναντι στους πολλούς. Λειτούργησε ως "συνδικαλιστής" του επαγγελματικού χώρου από τον οποίο προέρχεται και οχι ως Υπουργός της πολύπαθης Παιδείας των Ελλήνων. Δυο τρόποι υπάρχουν για να διορθώσει το λάθος του, αποδεικνύοντας έτσι ότι δίκαια υπογραμμίσαμε το πνευματικό του κύρος και το ηθικό του ανάστημα, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του. Οφείλει είτε να παραδεχθεί δημόσια ότι η χθεσινή του απόφαση ήταν εσφαλμένη και να επαναφέρει αμέσως την προτέρα κατάσταση, είτε να παραιτηθεί. Η απόφαση είναι δική του...
το οτι κάποιος είναι καλός σε ένα γνωστικό αντικείμενο δεν σημαίνει τίποτα για τις υπόλοιπες ικανότητες/δεξιότητες του, ούτε για το εν γένει πνευματικό(νοητικό) του επίπεδο. Απόδειξη είναι αυτός ο τυπάκος που τον έκαναν και υπουργό. Πρώτα το ΒΛΑΚΩΔΕΣ ατόπημα με το ''ΠΑΟΚτσήδες=βούλγαροι'' και μετά αυτή η θρασύτατη, γελοία, αντιδημοκρατική, ΠΑΡΑΛΟΓΗ απόφαση...απλά είναι για λύπηση το ανθρωπάκι και επικίνδυνο. Στείλτε τον ΤΩΡΑ!
ΑπάντησηΔιαγραφή