Το ποίημα της εβδομάδας

Γράφει ο Ευάγγελος Αθαν. Τσαβδάρης

Με τιμή φιλοξενούμαι από το site “Aridaia News” θέλοντας να κάνω γνωστά τα πρώτα μου ποιητικά βήματα.

Πρωτίστως, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους αναγνώστες, αυτούς που ασχολούνται με την λογοτεχνία, αλλά κυρίως αυτούς που δεν έχουν σχέση με αυτήν - και αυτό για δύο λόγους.

Κατά πρώτο λόγο ο αναγνώστης οποίος δεν έχει σχέση με την λογοτεχνία και κατ’επέκταση την ποίηση, παρέχει αυθεντικότερες κριτικές και πιο αυθόρμητες εντυπώσεις διότι παίρνει αφορμή μόνο από τα περιστατικά της ζωής του και το αυθόρμητο αίσθημα της ψυχής. Αλλά και ο έμπειρος μελετητής θα με βοηθήσει να αναπτυχθώ υφολογικά και τεχνικά.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διαχειριστές του site “Aridaia News” καθώς και τους Νίκο Μπόνου, Ειρήνη Μαραγκόζη και Λουκά Καβακόπουλο για τις θετικές παροτρύνσεις που παρείχαν στα πρώτα μου ποιητικά τολμήματα. Όλως ιδιαιτέρως ευχαριστώ και τις κυρίες Αντωνία Παπαδάκη και Δέσποινα Αδάμου για την φιλολογική επιμέλεια και ενασχόληση με τα ποιήματά μου.

Της φιλομάθειας το σαράκι μου τρώει τα σωθικά

Ξεκινώ να γράφω, της πένας το μελάνι σαν βροχή σταλάζει πια μούσα να επικαλεστώ; της φιλομάθειας το σαράκι μου τρώει τα σωθικά.

Στον παλμογράφο της λογοτεχνίας μετράω την τέχνη μετράω, της επιβίωσης, ο ιδρώτας δροσίζει της πυρωμένης θέλησης την σκέψη. Η μυρωδιά του χαρτιού, μεθυστικό άρωμα που το αναζητώ καμιά ερωμένη δεν το φορά.

Περνάει την ζωή μου επιτροπή, των ημιμαθών ανθρώπων η συνήθεια <<ότι έμαθες σου φτάνει>> σου ψιθυρίζουν τα χελιδόνια που έχτισαν φωλιές απροσπέλαστες στο επιφανειακό φθινόπωρο της Σαρκός. Τελικά η μούσα η εκλεκτή είναι των μαθητών η άφθαρτη ψυχή και οι μελωδίες που ψέλνουν αγάπη! ω ναι! σαν άλλα χερουβίμ!

Σαν βροχή το μελάνι
την μούσα καλώ θρηνώντας
να υμνήσω της φιλομάθειας το σαράκι
που τρώει επιμελώς τα σωθικά μου

Σαν καλλιτέχνης που την αυθεντική τέχνη λησμόνησα
δίχως δικό μου θέλημα
θεραπευτής της επιβίωσης καθίσταμαι
δύστυχος εμπειροτέχνης

Κάτω απ’ τα γκρεμισμένα γεφύρια της νόησης
στην σκιά της δημιουργίας συλλογίζομαι
τα ίχνη της ανικανότητας μου, ζαρώνουν τα χείλη
μα ο ιδρώτας δροσίζει της πυρωμένης θέλησης την σκέψη

Των ημιμαθών ανθρώπων τα κελεύσματα
μου κεντούν την ύπαρξη
όμως την μούσα εύκολα θα βρω
στις ζωντανές εκκλησίες των μαθητών μου
που ψέλνουν αγάπη σαν άλλα χερουβίμ!

Ευάγγελος Αθαν. Τσαβδάρης