 |
| Εγώ είμαι η μεγάλη απειλή. Με βρίσκετε τρομερή; |
Μας κάλεσαν σε ένα από τα χωριά μας (δεν έχει σημασία ποιο, σημασία έχουν οι πράξεις και οι νοοτροπίες) με την απόγνωση ζωγραφισμένη στη φωνή τους.
«Ελάτε γρήγορα, γιατί ένας αδέσποτος σκύλος έφαγε πολλές από τις κότες της τάδε! Αν δεν έρθετε, θα πάρουμε το δίκανο και θα τον σκοτώσουμε!».
Πήγαμε επιτόπου, για να διαπιστώσουμε το γεγονός και να κάνουμε τις απαραίτητες ενέργειες (καταγραφή της ζημιάς παρουσία της Αστυνομίας και του Προέδρου της Κοινότητας), ώστε να αποζημιωθεί η εν λόγω κυρία. Το σκυλί δεν καταφέραμε να το εντοπίσουμε εκείνο το βράδυ, αλλά διαπιστώσαμε από τα λόγια της ίδιας της νοικοκυράς ότι επρόκειτο για ένα μικρό φοβισμένο κουτάβι, που όχι μόνο δεν έφαγε κάποια από τις κότες της, αλλά «τις τρόμαξε» και έφαγε λίγη από την τροφή τους και λίγα δαμάσκηνα που βρήκε κάτω απ’ τα δέντρα!
Τις επόμενες μέρες τα παράπονα συνεχίστηκαν, καθώς το κουτάβι νόμιζε πως έβρισκε καταφύγιο στη συγκεκριμένη αυλή, συνοδευόμενα από απειλές του τύπου «θα σας κάνουμε μήνυση, αν δεν έρθετε να το μαζέψετε». Προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε ότι η Φιλοζωική δεν είναι υπάλληλος κανενός, αλλά προσφέρει τη βοήθειά της (παντός τύπου) αφιλοκερδώς, από ευαισθησία, αλλά και για να καλύψει τα κενά του κράτους και πως αρμόδιος είναι ο Δήμος. Παρ’ όλα αυτά πήγαμε και πήραμε τον «εισβολέα», που τόσο τρόμο προκάλεσε στον κόσμο! Πολλοί ήταν εκείνοι που προσφέρθηκαν να το σκοτώσουν, να το απομακρύνουν, να το εκφοβίσουν, αλλά κανένας να το ταΐσει, να το ηρεμήσει, να το βοηθήσει. Γιατί φαίνεται πως για το κακό υπάρχει μεγάλη φαντασία, για το καλό όμως μόνο δυσκολίες και αναστολές.
Τους ενημερώσαμε βέβαια πως σκοτώνοντάς το όχι μόνο θα γινόντουσαν δολοφόνοι (η εντολή δε λέει «ου φονεύσεις άνθρωπο», αλλά σκέτο «ου φονεύσεις») αλλά και θα μας έβρισκαν απέναντί τους στα δικαστήρια, μια και οι νόμοι για τα ζώα είναι σαφείς και αυστηροί, επιτέλους! Αντί να τα βάζουν με τους ασυνείδητους που τα παρατάνε στο δρόμο, όταν διαπιστώνουν ότι είναι «λίγοι» για την ευθύνη ενός πλάσματος, τα βάζουν με ανυπεράσπιστα πλάσματα, που το μόνο τους λάθος ήταν ότι γεννήθηκαν!
Ο τρομερός λοιπόν εισβολέας είναι ένα θηλυκό κουτάβι τεσσάρων περίπου μηνών, απίστευτα φοβισμένο, απίστευτα πεινασμένο αλλά και απίστευτα χαριτωμένο. Το περιποιηθήκαμε, το εμβολιάσαμε, του περάσαμε τσιπάκι, όπως προβλέπει ο νόμος, και περιμένουμε να βρεθεί κάποιος που θα το υιοθετήσει.
Όποιος λοιπόν ενδιαφέρεται να αλλάξει τη μοίρα του ζώου ας επικοινωνήσει με τη Φιλοζωική Αριδαίας «Ελπίδα» στο τηλέφωνο: 6985747707.
Μεχρι τωρα παρακολουθουσα ουδετερος την κοντρα των μεν και των δε αλλα το οτι το οποιοδηποτε σκυλι γιατι τα σκυλια ειναι το μονο θεμα σας ειναι πανω απο τα τρια παιδια μου και την μανα μου που ειρωνευεστε το μονο που καταφερνετε σαν συλογος ειναι να με κανετε εσεις και οχι τα ζωα εχθρο τους αν και στην αυλη μου εχω εξι γατες δυο σλυλια και πολλα αλλα.συγνωμη αν σας κουρασα
ΑπάντησηΔιαγραφήΣαφώς και η ανθρώπινη ζωή είναι η υπέρτατη αξία, αλλά αυτό δε δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να σνομπάρει , να περιφρονεί ή να απειλεί τις άλλες μορφές ζωής. Αντίθετα, όλοι έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τις πράξεις και τα λόγια των άλλων, μέσα στα πλαίσια της κοσμιότητας πάντοτε. Και κάτι άλλο. Δεν είναι η μόνη μέριμνά μας τα σκυλιά, αλλά κάθε πλάσμα που χρειάζεται τη βοήθειά μας. Ωστόσο, η βοήθειά μας προς ανήμπορους συνανθρώπους μας γίνεται διακριτικά, χωρίς διαφήμιση! Γιατί έτσι πρέπει να γίνεται.
ΑπάντησηΔιαγραφή"Έφαγε τις κότες"!!! Πόσο εύκολο το ψέμα γα να υπάρξει δικαιολογία και να δοθεί η απαραίτητη "αγανάκτηση" εναντίον ενός πλάσματος που και να ήθελε δεν μπορούσε να κάνει κακό! Ε ναι, αυτό ε΄θναι αποκαλυπτικό χαρακτήρα ανθρώπου. Που εκδηλώνεται σε ΚΑΘΕ περίπτωση "ανάγκης". Είναι τρόπος λειτουργίας γενικώς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο ελπιδοφόρο είναι ότι απευθύνθηκε στην φιλοζωϊκή, έστω και με άκομψο τρόπο! Αντί να καταφύγει στη συνήθη δολοφονία. ΄΄Εστω...
Και κάτι για τον πρώτο σχολιαστή: φίλε, η μεγαλοψυχία, η αγάπη, η καθαρή ψυχή δεν καταφεύγει σε ψέμματα ούτε διαχωρίζει σε είδη το συναίσθημα. Το κατώτερο και το ανώτερο είναι στο μυαλό και τον τρόπο σκέψης. Οι τρόποι αλλάζουν κατα τις ανάγκες των ειδών και των συνθηκών τους. Το κυριότερο, για να λειτουργείς για το καλό σημαίνει ότι η καθημερινότητα σου και ο τρόπος σκέψης πηγάζουν από εκεί. Άρα βγαίνει αβιαστα και φυσικά. Άρα δεν χρειάζεται ειδική μνεία, γιατί, όταν βγαίνει αβίαστα φαντάζει φυσικό για αυτόν που το κάνει.
Μ' άλλα λόγια, ο καλός δεν αντιλαμβάνεται ότι κάνει κάτι ιδιαίτερο γιατί αυτό θεωρεί φυσιολογικό. Επομένως δεν έχει ανάγκη νατο φωνάζει, να το επιδεικνύει να το γνωστοποιεί. Αν γίνει γνωστό, είναι με υπαιτιότητα άλλων ... Κοινώς, λειτουργεί με το "κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό". Πολύ δε περισσότερο, την αδυναμία του άλλου, από όποιο είδος, δεν την κάνει βατήρα για να φαίνεται ο ίδιος ισχυρός και ανώτερος....