 |
| Γράφει ο Στέφανος Μίντζας, φιλόλογος |
Τις τελευταίες μέρες παρατηρούμε έντονες αντιδράσεις από το σύνολο της σχολικής κοινότητας κατά της εκπαιδευτικής πολιτικής που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας για το νέο Λύκειο, οι οποίες εκφράζονται τόσο με πορείες διαμαρτυρίες όσο και με καταλήψεις στα δημόσια σχολεία της χώρας.
Μάλιστα τις τελευταίες ώρες έχει δημιουργηθεί και ομάδα στα social media η οποία καλεί τους μαθητές να προβούν σε καταλήψεις των σχολείων τους.
Οι αντιδράσεις αυτές των μαθητών έρχονται να συμπληρώσουν τις αντιδράσεις των φοιτητών, πρόσφατα είναι τα γεγονότα που έγιναν στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας με τον προπηλακισμό του Πρύτανη και τις Συγκλήτου.
Είναι γνωστές οι αντιδράσεις και οι αναταραχές που έχουν σημειωθεί στο χώρο της εκπαίδευσης σε όλη την πορεία του Ελληνικού κράτους μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της εκπαίδευσης εύκολα τις επαληθεύει, χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η αντίδραση απέναντι στη «μεταρρύθμιση» του 1833 της Βαυαρικής Αντιβασιλείας αλλά και οι πιο πρόσφατες, δηλαδή οι καταλήψεις του 1996 επί Υπουργίας Αρσένη και οι αντιδράσεις των φοιτητών το 2004 επί Υπουργίας Γιαννάκου.
Τι συμβαίνει όμως και ο χώρος της εκπαίδευσης χάνει τη βασική του αποστολή δηλαδή τη μετάδοση παιδείας , θεωρητικών γνώσεων αλλά και τεχνικών και πρακτικών ικανοτήτων στη νέα γενιά και μετατρέπεται σε χώρο συγκρούσεων.
Ευθύνες για την κατάσταση που παρουσιάζει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας φέρει κατά κύριο λόγο η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, διότι η πολιτική εξουσία είναι αυτή που καθορίζει την εκπαιδευτική πολιτική.
Οφείλουμε βέβαια να αναγνωρίσουμε ότι η εκπαιδευτική πολιτική στην εποχή μας δεν είναι απλή εθνική υπόθεση καθώς οι αποφάσεις λαμβάνονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Παιδείας που αποτελείται από τους Υπουργούς Παιδείας των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι οι κατευθυντήριες γραμμές της σημερινής εκπαιδευτικής πολιτικής έχουν ήδη δοθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας. Οι οποίες όμως πρέπει να προσαρμόζονται στις κοινωνικές, πολιτισμικές και εθνικές ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας μέλους.
Όμως για να είναι επιτυχημένη μια εκπαιδευτική πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπόψη της ορισμένα βασικά κριτήρια. Βασικός παράγοντας επιτυχίας η αποτυχίας της εκπαιδευτικής πολιτικής είναι το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, με τα προγράμματα σπουδών κάθε βαθμίδας και το ανθρώπινο δυναμικό του (εκπαιδευτικό και εκπαιδευόμενο).
Γίνεται λοιπόν άμεσα φανερό ότι η εκπαιδευτική πολιτική μπορεί να σχεδιάζεται από το κράτος και τα πολιτικά κόμματα που έχουν την εξουσία αλλά υπάρχουν και άλλοι παράγοντες οι οποίοι έχουν αξιώσεις και απαιτούν να λαμβάνονται υπόψη και οι δικές τους αρχές και θέσεις για την εκπαίδευση.
Έτσι η εκπαιδευτική πολιτική η οποία διαμορφώνεται πρέπει να είναι η συνισταμένη των δυναμικών αλληλεπιδράσεων πολλών παραγόντων, καθένας από τους οποίους ασκεί διαφορετική επίδραση στη διαμόρφωση της, για το λόγο αυτό θα πρέπει να γίνεται με την ουσιαστική συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων παραγόντων και να αναλύεται σε όλα τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας ώστε να επιτυγχάνεται η απαραίτητη συναίνεση.
Επίσης η εκπαιδευτική πολιτική οφείλει να έχει σταθερή κατεύθυνση και να μην αλλάζει συνεχώς με την αλλαγή των Υπουργών Παιδείας. Στο δικά μας εκπαιδευτικό σύστημα παρατηρείται το εξής παράδοξο, υπουργοί που προέρχονται από το ίδιο κόμμα ασκούν διαφορετική εκπαιδευτική πολιτική. Συνεπώς η εκπαιδευτική πολιτική «δεν είναι εθνική υπόθεση, ούτε καν κυβερνητική αλλά μόνο Υπουργική» όπως εύστοχα αναφέρει ιστορικός της εκπαίδευσης.
Επιβάλλεται, συνεπώς, η ύπαρξη μια συναινετικής σταθερής εκπαιδευτικής πολιτικής έτσι ώστε κάθε εκπαιδευτική καινοτομία να είναι προϊόν διακομματικής προσπάθειας, να είναι αποδεκτή από όλους τους φορείς που θα κληθούν να την υλοποιήσουν , να είναι πλήρως μελετημένη από εκπαιδευτική, οικονομική και οργανωτική άποψη αλλά και να προηγείται πάντοτε δοκιμαστικό στάδιο εφαρμογής. Μόνο έτσι μια εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση» θα έχει επιτυχία και δεν θα οδηγείται σε αδιέξοδο και καταλήψεις. Διότι «η κατάληψη είναι η υποβάθμιση ενός ήδη υποβαθμισμένου δημόσιου σχολείου», όπως εύστοχα επισημαίνει καθηγητής της Παιδαγωγικής Επιστήμης.
Στέφανος Μίντζας
Φιλόλογος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οι όροι χρήσης που ισχύουν για τη δημοσίευση των σχολίων, έχουν ως εξής:
Κάτωθι των περισσοτέρων κειμένων του διαδικτυακού τόπου παρέχεται η δυνατότητα υποβολής σχολίων από τους χρήστες/ επισκέπτες. Η δυνατότητα αυτή είναι καταρχήν ελεύθερη. Ωστόσο, η συντακτική ομάδα δύναται να προβεί άμεσα και χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση ή αιτιολόγηση, στη διαγραφή οιουδήποτε σχολίου κρίνει ότι είναι εκτός του δεοντολογικού πλαισίου, των στόχων και των υπηρεσιών του διαδικτυακού τόπου, ειδικά δε εάν αυτό είναι υβριστικό, ειρωνικό, έχει στόχο να προσβάλλει τρίτο πρόσωπο ή την ιστοσελίδα.
Σε καμία περίπτωση ο διαχειριστής του διαδικτυακού τόπου δεν υιοθετεί, ενστερνίζεται, αποδέχεται ή εγγυάται την αλήθεια των προσωπικών σκέψεων, αντιλήψεων και πληροφοριών, οι οποίες εκφράζονται από τους επισκέπτες/χρήστες της ιστοσελίδας.
Με την αποστολή ενός σχολίου αυτόματα αποδέχεστε τους όρους χρήσης.
Η συντακτική ομάδα του Aridaia News