Αριδαία: Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τον χώρο της «κλειστής αγοράς»;

Εργασίες καθαρισμού, κατεδάφισης πρόχειρων κατασκευών και απομάκρυνσης συσσωρευμένων υλικών βρίσκονται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα στον χώρο της «κλειστής αγοράς» της Αριδαίας δίπλα στα ΚΤΕΛ, από συνεργεία του εργοταξίου του Δήμου Αλμωπίας.

Πρόκειται για ένα σημείο που για χρόνια παρέμενε ουσιαστικά εγκαταλελειμμένο, συγκεντρώνοντας μεγάλες ποσότητες απορριμμάτων, μπάζων και φθαρμένων υλικών, δημιουργώντας μια εικόνα που κάθε άλλο παρά τιμούσε την πόλη. Η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί είχε προκαλέσει επανειλημμένα παράπονα από πολίτες της περιοχής, καθώς ο χώρος είχε εξελιχθεί σε εστία ρύπανσης αλλά και σε σημείο όπου καταγράφονταν περιστατικά παραβατικής συμπεριφοράς.

Τα συνεργεία του δήμου προχώρησαν σε εκτεταμένο καθαρισμό του χώρου, απομάκρυνση παλαιών αντικειμένων και άχρηστων υλικών, καθώς και σε γκρεμίσματα στοιχείων που κρίθηκαν επικίνδυνα ή εντελώς κατεστραμμένα. Στόχος των παρεμβάσεων είναι η στοιχειώδης αποκατάσταση της εικόνας του χώρου, αλλά και η απομάκρυνση παραγόντων που ευνοούσαν τη συσσώρευση σκουπιδιών και την εγκατάλειψη.

Η εικόνα που διαμορφώνεται πλέον είναι αισθητά διαφορετική σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα, ενώ η παρέμβαση θεωρείται από πολλούς κατοίκους αναγκαία, έστω και καθυστερημένα, καθώς για χρόνια η «κλειστή αγορά» αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία υποβάθμισης στο κέντρο της πόλης.

Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα παλιό ερώτημα που παραμένει αναπάντητο εδώ και χρόνια: ποιο είναι τελικά το μέλλον του συγκεκριμένου κτιρίου; Η «κλειστή αγορά» κατασκευάστηκε με σημαντική δημόσια δαπάνη και με την προοπτική να αποτελέσει έναν ζωντανό εμπορικό πυρήνα για την τοπική κοινωνία. Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν λειτούργησε ουσιαστικά, με αποτέλεσμα να παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα ανενεργή.

Ίσως, λοιπόν, οι τρέχουσες εργασίες να αποτελούν αφορμή για να ανοίξει –έστω και τώρα– μια πιο ουσιαστική συζήτηση από τη Δημοτική Αρχή σχετικά με τη λειτουργικότητα και την αξιοποίηση του χώρου. Γιατί ένα έργο στο οποίο επενδύθηκαν σημαντικοί πόροι δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένο όταν δεν έχει καταφέρει ποτέ να αποδοθεί πραγματικά στην κοινωνία που υποτίθεται ότι θα εξυπηρετούσε.