Τελέστηκε το ετήσιο Μνημόσυνο του Γιώργου Αστρανίδη

Σε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε το πρωί της Κυριακής στον Ι.Ν. Αγίων Νικάνδρου και Ιωαννικίου, το ετήσιο Μνημόσυνο του πρώην Διευθυντή του ΕΠΑΛ Αριδαίας και αγαπητού εκπαιδευτικού της περιοχής μας Γιώργου Αστρανίδη. Η ίδια οικογένεια, έχασε ένα ακόμα αγαπημένο μέλος της, την Μαριάνθη Ντάρα, μιας γυναίκας ιδιαίτερα αγαπητής στην τοπικής μας κοινωνία, της οποίας επίσης τελέστηκε το ετήσιο Μνημόσυνο.

Ήταν 26 Νοεμβρίου του 2020, όταν η είδηση του θανάτου του Γιώργου Αστρανίδη σκόρπισε θλίψη στην τοπική μας κοινωνία, αλλά και στους μαθητές του σχολείου που υπηρετούσε για χρόνια οι οποίοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν τον αναπάντεχο χαμό του, έπειτα από γενναία μάχη που έδωσε με τον κορονοϊό.

Ο Γιώργος Αστρανίδης ήταν για πολλά χρόνια Διευθυντής του ΕΠΑΛ, ενώ από το 1987 υπηρέτησε την εκπαίδευση με αφοσίωση, πάθος και δημιουργικότητα. Όπως λένε οι συνάδελφοί του, ήταν ένας στυλοβάτης της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Αλμωπία και σε ολόκληρο το Νομό Πέλλας, αλλά και ένας άνθρωπος που έδωσε αγώνες για την δημιουργία του ΕΠΑ.Λ. και του Ε.Κ. στην Αριδαία. Ένας υποδειγματικός οικογενειάρχης και έναν εκπαιδευτικός που ενέπνεε τους μαθητές του με το παράδειγμά του και τη στάση ζωής του.

Τον περασμένο Ιούνιο, σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η τελετή απόδοσης της προσωνυμίας «Γεώργιος Αστρανίδης» στο κτίριο β’ του 1ου ΕΠΑΛ Αριδαίας. Μετά από πρόταση του Συλλόγου Διδασκόντων, ο επί σειρά ετών Διευθυντής του σχολείου Γεώργιος Αστρανίδης, τιμήθηκε με αυτόν τον συμβολικό τρόπο για τους αγώνες και την προσφορά του στην εκπαίδευση.

Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο χαιρετισμός που απηύθυνε σε εκείνη την τελετή η επί 40 χρόνια σύζυγός του κ. Ρούλα Καραμαλή, η σύντροφος της ζωής του. Τα λόγια της είχαν περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο, τον εκπαιδευτικό, τον οικογενειάρχη, τον άνθρωπο Γιώργο Αστρανίδη.

Συγκεκριμένα, είχε αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Υπήρξε πρότυπο εξαίρετου και ακέραιου ανθρώπου με σπάνιο ήθος. Λαμπρός επιστήμονας με ποικίλες γνώσεις σε διάφορους τομείς. Δίκαιος, αμερόληπτος, αξιοπρεπής, δοτικός, χαρισματικός και ξεχωριστός.

Υπηρέτησε με ζήλο και αυταπάρνηση για πολλά χρόνια τη δημόσια και τεχνική εκπαίδευση, αφήνοντας το στίγμα του στο χώρο αυτό και δίνοντάς της μία νέα πνοή. Με τις γνώσεις του, αλλά κυρίως με την ανθρωπιά του κέρδισε την αγάπη και τον σεβασμό των συναδέλφων και των μαθητών του, καθώς επίσης και των συμπολιτών του.

Το σχολείο ήταν γι’ αυτόν το δεύτερο σπίτι του, όπου εργαζόταν ατελείωτες ώρες. Η πόρτα του ήταν πάντα ανοιχτή για όλους, άκουγε, αφουγκραζόταν, βοηθούσε, πρόσφερε. Σημαντικός σταθμός στην επαγγελματική του διαδρομή, ήταν η τεράστια συμβολή του στην ίδρυση του 2ου ΕΠΑΛ. Οι δυσκολίες και τα εμπόδια πολλά, όμως χάρη στην επιμονή του, την ισχυρή του θέληση, το πείσμα και στη στήριξη των συνεργατών του, τα κατάφερε. Το μοναδικό του κίνητρο ήταν η αγάπη του για τα παιδιά, την εκπαίδευση και τον τόπο που έζησε τα περισσότερα χρόνια της σύντομης ζωής του.

Η απώλειά του αποτελεί ένα μεγάλο κενό στο χώρο της εκπαίδευσης. Ιδιαίτερα για την οικογένειά μου, είναι ένα τεράστιο και δυσαναπλήρωτο κενό. Ευχαριστώ το Θεό που έφερε στο δρόμο μου αυτόν τον όμορφο άνθρωπο. Ζήσαμε μαζί 40 υπέροχα χρόνια, γεμάτα αγάπη, αλληλοκατανόηση και αλληλοσεβασμό.

Η καρδιάς σου, Γιώργο μου, δεν σταμάτησε να χτυπά. Χτυπά μέσα απ’ τις καρδιές όλων όσον σε αγάπησαν και είμαι σίγουρη πως είναι πάρα πολλοί αυτοί. Κέρδισες με την αξία σου ένα υπέρτατο αγαθό, την υστεροφημία. Θα ζεις για πάντα ανάμεσά μας. Θα ζεις για πάντα μέσα απ’ τα βιβλία σου και το ανεξίτηλο έργο σου.

Για μένα, την κόρη μας και τον μικρό εγγονό μας, που πρόλαβες να σφίξεις στην αγκαλιά σου, είσαι ο φύλακας άγγελός μας, ο ήρωάς μας, παράδειγμα προς μίμηση».

Εμείς θα ευχηθούμε να έχει καλό Παράδεισο! Ο Θεός να χαρίζει δύναμη και κουράγιο στην οικογένειά του, που τόσο λάτρεψε!