Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν εθελοντικά λίγες ώρες από τον χρόνο τους. Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθούν όταν μπορούν. Και υπάρχουν και εκείνοι που έχουν μετατρέψει την προσφορά σε τρόπο ζωής, αναλαμβάνοντας ένα βάρος που κανονικά θα απαιτούσε ολόκληρη ομάδα ανθρώπων.
Στην Αλμωπία, όταν η συζήτηση αφορά τα αδέσποτα ζώα, ένα όνομα ακούγεται σχεδόν πάντα πρώτο: ο πρόεδρος του Φιλοζωικού Συλλόγου Αριδαίας, Φώτης Παραστατίδης.
Δεν είναι λίγες οι φορές που στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζονται σχόλια από πολίτες που θεωρούν αυτονόητο ότι ο Σύλλογος ή ο πρόεδρός του οφείλει να ανταποκρίνεται άμεσα σε κάθε περιστατικό. Άλλοι εκφράζουν παράπονα, άλλοι απαιτήσεις και άλλοι κριτική, συχνά χωρίς να γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από την καθημερινή διαχείριση των αδέσποτων.
Η αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή και ταυτόχρονα πολύ πιο εντυπωσιακή.
Ο Φώτης Παραστατίδης δεν ηγείται μιας μεγάλης ομάδας εθελοντών. Δεν διαθέτει στρατό συνεργατών που μοιράζονται τις ευθύνες. Δεν υπάρχουν βάρδιες ανθρώπων που αναλαμβάνουν τη φροντίδα των ζώων. Η πραγματικότητα είναι ότι σχεδόν όλο αυτό το έργο στηρίζεται καθημερινά στις δικές του πλάτες.
Κάθε μέρα. Χωρίς αργίες. Χωρίς Σαββατοκύριακα. Χωρίς διακοπές.
Είναι εκεί για να καθαρίσει το καταφύγιο. Να ταΐσει τα ζώα. Να φροντίσει άρρωστα και τραυματισμένα αδέσποτα. Να μεταφέρει περιστατικά. Να απαντήσει σε τηλεφωνήματα. Να αντιμετωπίσει έκτακτες καταστάσεις. Να βρει λύσεις εκεί που συχνά δεν υπάρχουν ούτε οι πόροι ούτε το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό.
Και όλα αυτά όχι επειδή είναι υποχρεωμένος.
Τα κάνει επειδή επέλεξε να μην γυρίσει το βλέμμα αλλού.
Ίσως γι’ αυτό αξίζει να αναρωτηθούν όσοι σπεύδουν να τον επικρίνουν:
Αν αύριο αποφάσιζε να σταματήσει, ποιος θα αναλάμβανε αυτή την ευθύνη;
Ποιος θα βρισκόταν στο καταφύγιο από το πρωί; Ποιος θα φρόντιζε τα δεκάδες ζώα που εξαρτώνται από την καθημερινή παρουσία του; Ποιος θα έτρεχε για το επόμενο τραυματισμένο αδέσποτο που θα βρεθεί στην άκρη ενός δρόμου;
Οι περισσότεροι θεωρούν δεδομένο ότι κάποιος θα βρεθεί να το κάνει. Όμως η πραγματικότητα αποδεικνύει το αντίθετο. Εδώ και χρόνια, αυτός ο «κάποιος» είναι ένας άνθρωπος.
Με τη στήριξη του Δήμου Αλμωπίας, αλλά κυρίως με προσωπικό κόπο, επιμονή και αμέτρητες ώρες εργασίας, ο Φώτης Παραστατίδης κρατά ζωντανή μια προσπάθεια που προστατεύει καθημερινά αδέσποτα ζώα και ταυτόχρονα εξυπηρετεί ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Η κριτική είναι εύκολη. Η προσφορά δύσκολη.
Και πριν ζητήσουμε από έναν άνθρωπο να κάνει περισσότερα, ίσως θα έπρεπε να αναγνωρίσουμε ότι ήδη κάνει όσα θα έκαναν πολλοί μαζί.
Γιατί πίσω από κάθε καθαρό κλουβί, κάθε γεμάτο μπολ τροφής, κάθε ζώο που σώθηκε και κάθε αδέσποτο που βρήκε μια δεύτερη ευκαιρία, υπάρχει ένας άνθρωπος που εδώ και χρόνια δίνει καθημερινά έναν αγώνα χωρίς ωράριο και χωρίς ανταλλάγματα.
Έναν αγώνα που πολλοί σχολιάζουν, αλλά ελάχιστοι θα άντεχαν να αναλάβουν.
Είναι καιρός όλος ο κόσμος να αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια αυτού του ανθρώπου,που κάνει τα πάντα και χωρίς αυτόν το θέμα με τα αδέσποτα ζώα θα είχε ξεφύγει.Μιλαμε για ένα θέμα που κακα τα ψέματα πρέπει να το παραδεχτούν όλοι οι υγιείς πολίτες αυτού του τόπου ότι όλοι οι εκλεγμένοι του δήμου απέτυχαν παταγωδώς,και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ανίδεοι με το θέμα,δεν γνωρίζουν τα βασικά σημεία αντιμετωπίσης αυτου του πρόβληματος και παρόλα αυτά κάνουν και τους ειδήμονες.Κανε δήμαρχε αν και αργά μια εκδήλωση και τίμησε μόνο αυτό το άτομο οι άλλοι όλοι που έχεις γύρω σου είναι ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ Αλμωπία είναι πολύ τυχερή που υπάρχει ο Φώτης.Η προσφορά του είναι ανυπολόγιστη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ θεός να σε έχει παντα καλά.Ο Φώτης είναι παράδειγμα ανιδιοτελειας
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο ρε Φώτη 6 μέρες το φρόντιζα μαζί με τα 2 μικρά ,το άφησαν στην μέση του πουθενά αβοήθητο...είναι πανέξυπνη αυτή η σκυλίτσα
ΑπάντησηΔιαγραφή