Η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup τοποθετεί, για πρώτη φορά, την Ελλάδα στην κορυφή του άτυπου οργάνου όπου «κλειδώνουν» οι βασικές αποφάσεις για το ευρώ ενώ είναι και αυτό το οποίο σφράγισε την πορεία «επανεκκίνησης» της ελληνικής οικονομίας μετά την κρίση χρέους.
Το Eurogroup, όπως ορίζει το Πρωτόκολλο 14 της Συνθήκης της Λισαβόνας, είναι το «τραπέζι» επί του οποίου οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης συντονίζουν τη δημοσιονομική τους πολιτική και αναζητούν κοινές γραμμές σε θέματα από τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης μέχρι την Τραπεζική Ένωση, την Ένωση Κεφαλαιαγορών και το ψηφιακό ευρώ. Η θητεία του Κυριάκου Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup θα έχει διάρκεια δυόμισι χρόνια, με δυνατότητα ανανέωσης, και παρότι το όργανο είναι άτυπο, στην πράξη λειτουργεί ως χώρος όπου χαράσσεται η γραμμή πριν οι αποφάσεις περάσουν τυπικά από το Ecofin και τα άλλα θεσμικά όργανα.
Αν και η προεδρία δεν δίνει σε μια χώρα δικαίωμα βέτο ούτε προνομιακές εξουσίες, δίνει όμως στον υπουργό που την κατέχει τη δυνατότητα να θέτει την ατζέντα, να διαμορφώνει τα συμπεράσματα, να γεφυρώνει αντιθέσεις και να εκπροσωπεί την Ευρωζώνη προς τα έξω. Ιστορικά, αυτό έχει λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος για μικρά και μεσαία κράτη που βρέθηκαν στην κεφαλή του οργάνου.









































